Kindertherapie BSM van den Berg

Ervaringsverhalen B.S.M.-de Jong® therapie

Chiem

In maart 2016 krijg ik een mail van de moeder van Chiem;

Beste mevrouw van den Berg,

Mijn zoon Chiem is 7,5 en gediagnostiseerd met ADD door de kinderarts. Het probleem van Chiem is zijn concentratie en zijn motoriek. Vanwege het feit dat hij vastloopt op school en hij last heeft van geen zelfvertrouwen zijn wij sinds oktober de 'molen' in gegaan en hebben wij vorige week de uitslag gekregen. School heeft alles al geprobeerd om hem te helpen door middel van een stoorhok, koptelefoon, apart zitten enz. maar dit heeft niet voldoende geholpen. Kunt u iets betekenen voor Chiem?

In juni krijg ik dit leuke bericht van de moeder van Chiem;

We hebben van de week een gesprek gehad op school over Chiem. Twee weken geleden werd er (zonder testen) gesproken over een achterstand van zes maanden n.a.v. oudere toetsen. Naar aanleiding van dit gesprek zijn ze weer opnieuw gaan testen en observeren. Leerkracht en IB-er. Chiem heeft zijn achterstand bijna ingelopen, op een paar kleine punten na. Waar eerst gesproken werd over waarschijnlijk een keer blijven zitten in de middenbouw, is daar nu geen enkele sprake meer van. De leerkracht is zeer aangenaam verrast over de resultaten omdat dit niet zo positief werd verwacht. Vandaag heeft hij Chiem een dictee laten doen met zoals de leerkracht zei ''verbluffende resultaten''. 40 woorden, 2 fout. Hij heeft iedereen verrast met de grote sprong die hij heeft gemaakt. Op motorisch gebied zien ze ook vooruitgang. Hij valt veel minder vaak en staat met gym beter op zijn benen. Op sociaal gebied vinden ze ook dat hij veranderd en dat hij makkelijker contact legt, maar zelf heb ik nooit gevonden dat hij hier problemen mee had. Zijn concentratie verbetert langzaamaan ook op school. Hij kan zich wat langer bezighouden met 1 taak. De prikkel om zelf te starten ontbreekt nog. Dit ondervangen ze door hem achter de computer te zetten omdat Chiem zichzelf dan activeert. Geef hem bij wijze pen en papier, dan kan hij rustig een kwartier voor zichzelf uit blijven staren tot de leraar er wat van zegt of naast hem gaat zitten. Ik ben dus super tevreden over de ontwikkeling van Chiem en barst bijna van trots omdat mijn knapperd zo vooruit gaat!

Lynn

In januari 2016 schrijft de moeder van Lynn;

Lynn is een vrolijke gezellige meid van bijna 4 jaar. Ze kletst veel, snapt veel maar lijjkt dat niet altijd goed te kunnen vertalen naar haar lichaam. Lynn heeft niet zozeer leer of gedragsproblemen. Wel is ze motorisch wat achter. Ze vindt veel dingen spannend, zoals op of af van een hoge stoeprand. Ze vraagt hierbij veel om houvast van mij. Ik moet veel herhalen met haar, wil ze het durven, zoals een trap op voor de glijbaan.

en in april 2016 na 21/2 maand oefenen schrijft moeder;

Lynn maakt zichtbaar sprongen. Zo durft ze te stofzuigen en met haar hoofd boven de stofzuiger te hangen als deze aanstaat. Ze moet dan ontzettend lachen als haar haren hiervan gaan wapperen. Ook het fietsen gaat beter, ze lijkt minder angstig te zijn. Eerder durfde ze niet zelf de roltrap op. Nu wel, met hulp. Ook een trap zonder leuning was voorheen eng. Nu blijft het nog steeds wel even spannend, maar ze is eerder over die drempel heen en probeert het dan toch!

Gijs

Voordat ik naar Anita ging had ik vrij veel hoofdpijn en was heel moe en kwam daar ook iedere dag mee thuis van school. De sessies en oefeningen bij Anita hebben mij erg geholpen. De combinatie van haar en de osteopathie (dhr. Grotens) was erg fijn. Anita lichte de osteopaat ook in, dat gaf het gewenste effect, nu heb ik geen hoofdpijn meer en ben ik veel minder moe. Gijs (14 jaar).

Demi

Onze zoon Demi, geboren met het Syndroom van Down, is begin 2013 gestart met de B.S.M. therapie. Dit gaat naar volle tevredenheid.

Demi geboren 24 oktober 1992 kampt al vanaf zijn 5delevensjaar met een vertraagde schildklierwerking en een glutenallergie(coeliakie).Met name met het bij tijden niet goed functioneren van de schildklier veroorzaakt dit bij Demi ernstige gedragsproblemen, te denken valt aan het niet uit bed willen komen, depressief, snel moe, huilerig etc. U kunt zich voorstellen dat dit de nodige problemen gaf, voor zowel Demi en voor ons als ouders/omgeving.Door strikte bloed controles van de kinderarts konden we de functie van de schildklier met medicatie bijstellen.Toch bleef het een gepuzzel, ondanks dat de waarden van zijn schildklier goed bleken te zijn. Demi vertoonde toch nog vermoeid en tegendraads gedrag.

Via buren vernamen wij het bestaan van B.S.M. therapie. Wij besloten contact te zoeken met de B.S.M. therapeute Anita van de Berg.Wat ons aansprak was dat zij zelf een zus met het Syndroom van Down heeft.  Na het invullen van een vragenlijst die zij nadien goed bestudeerd had kwam zij met een voor ons verrassend antwoord. Anita dacht dat het niets met zijn gedrag, eerder beschreven, te maken had. Anita dacht dat Demi niets aan zijn gedrag kon doen. Simpelweg omdat zijn lichaam in de ochtend geen energie zou hebben. Om alle handelingen die bij ochtend gebeuren horen, opstaan, wassen, toiletgang, aankleden, te verrichten.

Het voorstel was om in de avond voor het naar bed gaan een boterham te eten met kaas. In de ochtend eerst 2 boterhammen te eten op bed voor met het ochtend gebeuren te beginnen. Zo gezegd zo gedaan, het resultaat was verrassend, Demi was goed gemutst, wakker en Demi had nu de energie om alles te ondergaan.

Na 1 week was Demi al anders qua gedragingen. Het  bleek hem in de verstoorde energiebalans te zitten.Demi eet nu in de ochtend weer beneden, hij begon het in de loop van de tijd niet meer als prettig/gezellig te ervaren. Het verloopt nu nog steeds prima met af en toe een terugval.De oefeningen die Anita ons heeft meegegeven voor Demi hebben we de eerste tijd consequent gevolgd, in de avond hebben we dit gedaan. Maar na verloop van tijd gaf Demi aan dit niet meer nodig te vinden en zijn er mee gestopt.

Ons advies aan ouders is om met dergelijke (gedrags)problemen B.S.M. therapie te overwegen. Demi en wij als ouders hebben hier duidelijk baad bij gehad en hebben nog regelmatig mail contact om elkaar op de hoogte te houden en adviezen uit te wisselen.

Demi, Irma en Erik

Brandon

"Brandon Uw Zoon, nu 8,  is erg sociaal, zeer behulpzaam, een lieve jongen, maar snel afgeleid, leest slordig en is niet geconcentreerd met zijn opdrachten bezig.Zijn inzicht in eenvoudige sommetjes is beneden het gemiddelde niveau, het verband leggen in opdrachten is moeilijk voor hem, hij is nog erg speels en kinderlijk voor zijn leeftijd".

Dit zijn de dingen die we vanaf groep 2  regelmatig te horen krijgen tijdens de 10 minuten gesprekken op school.Het klopt, de leraren en leraressen hebben gelijk en als ouders wilden we hier iets mee.Het maken van een eenvoudige som, gesteld via een tekening is inderdaad lastig voor hem, en tijdens het lezen laat hij een of meerdere woorden weg, leest zinnen die er niet staan.Zijn leesniveau AVI 3 had al AVI 5 moeten zijn. Iedere avond lezen en sommen maken, uitleggen, herhalen, nogmaals herhalen en soms zelfs dreigen met straf, niets help. Brandon, geboren met behulp van de vacuümpomp na een zware bevalling van ruim 42 uur, krijg in zijn eerste levensjaren veel astmatische aanvallen en staat na regelmatig ziekenhuisbezoek om controle bij de kinderlongarts.

Na het zoeken en lezen op internet van verschillende artikelen zijn we in aanraking gekomen met BSM.De therapie die uitgaat van motorische problemen van een kind in plaats van concentratie problemen of speelsheid.Een eerste bezoek aan Anita gaf ons weer veel hoop maar vooral veel duidelijkheid.  Zij heeft ons duidelijk uitgelegd wat er “mis” was met onze zoon. Het “slecht” lezen van Brandon wordt veroorzaakt door verstijfde nekspieren, die in verbinding staan met de oogspieren, hierdoor trekken zijn ogen soms weg, is hij de zin kwijt, en verzint hij zelf teksten.  Inmiddels zijn we nu enkele maanden met de therapie bezig en zijn we een aantal keren bij een osteopaat geweest. Ook de school is enthousiast en werkt volledig mee met de “aanpassingen” die we voor Brandon hebben  moeten doen. We hebben de leraren betrokken bij het hele proces, en ze nemen zelfs enkele kleine dingen mee bij andere kinderen in de klas.  De afgelopen tijd zien we veel verbeteringen. Het lezen gaat met sprongen vooruit, hij zit op het gemiddelde niveau en vorige week heeft hij een 9 gehaald voor zijn eerste rekentoets.

Daniel

Onze zoon was 3 jaar oud toen hij begon met de BSM therapie. De huisarts had ons doorverwezen naar de oogarts omdat hij wat scheel keek. Bij mijn kant van de familie komen veel problemen voor met de ogen, dus maakte ik me wel zorgen of hij een lui oog zou hebben. Bij de oog arts vonden ze het nog niet nodig om af te gaan plakken. Na een half jaar zouden ze weer verder kijken. In dit half jaar hoorde ik van de BSM therapie. Ik was meteen geinteresseerd omdat Daniel ook een vreselijk slechte slaper en een slechte eter was. Volgens de BSM kon dit allemaal te herleiden zijn aan de werking van zijn lijf. Zo kwamen we dus bij praktijk BSM van den Berg terecht.

Wat erg prettig was is dat Daniel zich meteen op zijn gemak voelde bij Anita. Zij kon ons vertellen dat Daniel door de bevalling (deze moest op gang gebracht worden) obstructies had opgelopen bij zijn schedel en sleutelbeen. Ook had hij erfelijk een aantal zwakke organen die versterking nodig hadden. We zijn met Daniel begonnen met oefenen, o.a. wrijf en massage oefeningen en kruipen. Wonder boven wonder merkte we als eerste dat hij zich beter alleen kon vermaken. Hij wilde namelijk altijd bij ons zijn. Hij werd ook rustiger en meegaander. Ook had hij geen oogtics meer, zo noemde de oogarts het wegdraaien van zijn ogen wat hij af en toe onbewust deed. Na een aantal maanden sliep hij door, welliswaar tot 7 uur, maar daar zijn we erg blij mee. Hij kan nog wel mopperen met eten, maar eet zijn hele bord keurig leeg. We zitten gelukkig ook geen anderhalf uur meer aan tafel! Bij de controle van de oogarts bleek ook dat zijn ogen goed stonden.

Nu is onze zoon 5 en zijn we nogmaals bij Anita langsgeweest. Hij plast sinds hij op zwemles zit 's nachts af en toe in zijn bed en de beenslag krijgt hij maar niet onder de knie. We zijn net weer begonnen met oefenen en het werkt echt!

Eva

Onze zoon Luc heeft 2 jaar geleden de BSM therapie gevolgd in kampen, met goed resultaat. Vorig jaar zijn we naar Apeldoorn verhuisd. Hier zijn we in september met de therapie begonnen met onze dochter Eva. Anita kon ons goed helpen en kon gelukkig ook gegevens aan haar collega in Kampen opvragen. Bij de BSM is het namelijk erg belangrijk hoe de gezondheid van de familie is. Zo hoefde we ons verhaal niet dubbel te vertellen. Wel natuurlijk het verhaal van Eva. Eva had een droombevalling, maar bleek al wel snel een erg gevoelig meisje. Ze was veel ziek en haar motorische ontwikkeling kwam niet goed op gang. Ook verdroeg ze geen koemelk. Omdat Luc zulke goede resultaten had met de BSM therapie, dachten we hier meteen aan bij Eva. Anita kon gelukkig ook aan de slag met Eva, ondankt ze toen nog maar 14 maanden oud was. Eva kon maar naar 1 kant rollen en was sinds kort gaan bibsschuiven. Ik wist nog van de therapie van Luc dat dit kan wijzen op storingen in het lijf. Dit bleek ook het geval bij Eva. In haar nekje bleek wat vast te zitten, waardoor ze niet ging kruipen. Na een paar weken hadden we een ander kind. Ze heeft eerst een tijd getijgerd en na een paar weken ging ze met 2 benen tegelijk kruipen (hopsen). We hebben haar met de oefeningen geleerd afwisselend te kruipen. Met 17 maanden ging ze lopen. Ze veranderde in een vrolijk ondernemend meisje en haar ontwikkeling gaat nog steeds als een speer. Elke 2 weken denk ik wel; nu heeft ze weer een sprongetje gemaakt. Ze is ook veel minder ziek. Opvallend is ook dat ze geen dunne ontlasting meer heeft en eindelijk wat voller begint te worden. Ze was altijd zo'n mager scharminkel!